Leczenie przedmedyczne udaru
Leczenie przedmedyczne udaru polega na zapewnienie odpowiedniego ciśnienia. Ciśnienie dla udaru niedokrwiennego powinno być utrzymane w granicach 220/120, a dla udaru krwotocznego w granicy 180/110. Zawsze lekarz dąży do osiągnięcia tych wartości. Dlatego mogą być podawane leki obniżające ciśnienie takie jaki: beta- blokery, aminy presyjne, antagoniści wapnia, aldosteronu lub inhibitory konwertazy angiotensyny. Leczenie przedmedyczne również obejmuje utzrymanie prawidłowej temperatury ciała. Gdy dochodzi do wzrostu temperatury powyżej 37,5, podawane są leki przeciwgorączkowe. Można podać paracetamol albo inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Gdy dojdzie do zaburzenia stężenia glukozy u cukrzyków przyjmujących doustne leki hipoglikemizujące podawana jest w pierwszym rzucie insulina. Groźna jest hipoglikemia i hiperglikemia. Ważna jest również gospodarka wodno – elektrolitowa. Dlatego podawane są płyny dożylnie. Ich przedawkowanie może spowodować obrzęk płuc oraz zaburzenia w układzie krążenia. Także podaje się antybiotyki w przypadku zakażenia układu moczowego spowodowanym cewnikiem.
Postępowanie medyczne w przypadku udaru
Osoba po udarze przeważnie jest nieprzytomna. Należy postępować zgodnie z lekarskim ABC. w pierwszej kolejności sprawdzamy drożność dróg oddechowych. Drożność ta może być ograniczona przez zapadnięty język, wypadnięcie sztucznej protezy oraz poprzez wydzielinę. Jeśli jest to możliwe usuwamy przeszkody widoczne z dróg oddechowych. Odchylam głowę do tyłu i przez 10 sekund sprawdzamy oddech. Oddech sprawdzamy czuciem na policzku wydychanego powietrza przez nieprzytomnego, oglądaniem klatki piersiowej czy się unosi. Brak oddechu prowadzi do podjęcia czynności ratujących życie. W pierwszej kolejności wzywamy pomoc medyczną. Następnie przechodzimy do BLS. Wykonujemy rytmicznie trzydzieści uciśnięć klatki piersiowej. Uciśnięcia wykonywane są na wyprostowanych łokciach w połowie mostka. Nie powinny być te uciśnięcia zbytnio głębokie, bowiem może dojść do pęknięcia żeber. Po trzydziestu uciśnięciach wykonywane są dwa wdechy. Dopiero, gdy osoba jest stabilna i brak już zagrożenia życia może zostać podjęta diagnostyka mająca na celu potwierdzenie udaru mózgu.
Czynniki modyfikowane, a udar.
Inną grupę czynników warunkującą udar to czynniki modyfikowane. Należą tutaj schorzenia układu krwionośnego. Między innym nadciśnienie. Ważne jest poddanie leczeniu osób z nadciśnieniem. Niekontrolowane wzrosty ciśnienia mogą spowodować pęknięcie tętniaka, a tym samym udar. Wartości ciśnienia dla udaru niedokrwiennego wynosi 220/ 120 mmHg, a dla udaru krwotocznego 180/110 mmHg. Kolejnym schorzeniem jest cukrzyca i otyłość. Ważne jest zwalczanie tych chorób. Ponadto należy ograniczyć palenie papierosów i zażywanie alkoholu, bowiem są to również czynniki ryzyka rozwoju udaru. Ważne jest przestrzeganie diety i prowadzenie zdrowego trybu życia. Należy rownież ograniczyć spożywanie tłuszczów i cholesterolu. W ten sposób zapobiegniemy rozwoju hipercholesterolemi, która również przyczynia się do udaru. Hipercholesterolemia zwiększa ryzyko rozwoju choroby miażdżycowej. Miażdżyca związana jest z powstawaniem blaszek miażdżycowych. Blaszki te odkładane są w naczyniach tętniczych. Może dojść do owrzodzenia blaszki albo jej pęknięcia.